انتخابات :قوم و قبیله آری یا نه!

انتخابات صحنه رقابت است و هرکس با هر سلیقه ای وارد میدان می شود ولی باید دست به دست هم داده و اتحاد و انسجام خود را حفظ کنیم.درر مسأله انتخابات مهمترین نکته حفظ هویت ملی و اتحاد جمعی امت اسلامی است،حضور پرشور امت در انتخابات نشانگر آن است که دشمن حق تعدی به ما را ندارد.هرکس بخواهد اختلاف قومی ایجاد کند برخلاف مسیر قرآن حرکت کرده و باید با آن مقابله کرد.قومیتها، گویش ها و نژادهای مختلف همگی از نشانه های عظمت پروردگار است و هر کس بخواهد از این اختلاف قومیت سوء استفاده کرده و اتحاد را از بین ببرد این شخص قطعا در مسیر شیطان حرکت کرده است.تفرقه افکنی عامل اصلی فتنه است و فتنه هم همان برادر کشی است.هر کاندیدایی بسته به نوع آگاهی او از قانون مداری و قانون گذاری و توانایی او باید سنجیده شود ، و رای ما صرفا به جهت تعصب و بدون شناخت از اصلح ترین فرد و رای طایفه ای ، عشیره ای و بخاطر فلان کس به صندوقها ریخته نشود چرا که هرکسی یک رای دارد که باید براساس شعور و شناختش از فرد مورد نظر به صندوق ریخته شود.

سعادت، سرزندگی، پیشرفت و نیل به کمالات در هر فرد، اجتماع و جامعه ای به خیلی عوامل از جمله ابزار و امکانات و تکنولوژی و نیز ایده ها و ابداعات و بهره برداری از آنها بستگی دارد. یکی از این ها، عامل “هویت”است. هویت به مثابه یک زیر ساخت، که جهت دهنده و بر انگیزاننده اراده ها در فرد و در بطن اجتماع است، میتواند در تجمیع امکانات برای حصول به اهداف فرد و اجتماع موثر و مهم تلقی شود. عامل” هویت”، شناسنامه و شناساننده افراد و گروه ها با تکیه بر امتیازات و افتخاراتی است که در طی زمان شکل میگیرد، بالنده می شود و تکامل می یابد. هیچ پدیده، شیء و وجود خارجی نیست که بی اسم و رسم و یا بی نیاز از آن باشد. این اسم و رسم و نشان و نشانه همان “هویت” است. هویت ها دارای کمیت و کیفیت اند. کمیت ها عبارتند از نام و نشان خانوادگی، اجداد، تبار، و خاستگاه زایشی و وابستگی های زبانی، دینی، جغرافیایی در نقاطی به هم پیوسته و مشترک است.کیفیت ها عبارتند از سابقه تمدنی، فرهنگی و افتخاراتی که گذشتگان فرد و اجتماع کسب کرده و به عنوان میراث از آن یاد می شود.

“قومیت ها” بخشی از هویت فرد و اجتماع و یکی از موضوعاتی است که در فصل انتخابات مورد بحث و نظر و بهره برداری قرار میگیرد. عدهای از اهل تحقیق مدعی و خواهان آنند که جامعه در یک حوزه انتخابات، از هویت قومی عبور کرده و بی توجه به خاستگاه زایشی و زیستی فرد کاندیدا، با لحاظ خصوصیات علمی، فرهنگی، شخصیتی و تعهد و تخصص به انتخاب اصلح اقدام کنند. عده ای دیگر بر آنند که با تجمیع احساسات و گرایشات قومی فارغ از شایستگی ها و توانمندیهای شخص کاندیدا، به مقصد و مقصود خود دست یابند.

به نظر میرسد چشم بستن بر واقعیت ها و توسل به آرزوها، راه درستی نیست. مناطق مرزی در سطح کشور، خاستگاه اقوام و ایلاتی است که در طی زمان شکل گرفته و اتفاقا همیشه به مثابه دژی تسخیر ناپذیر با هم افزایی قابلیتها، رشادتها و پایمردیها از کیان ملک و ملت پاسداری و حراست کرده و نقطه مستحکم امید و اطمینان ملت در کشور بوده و تاریخ گواهی صادق بر این مدعاست.

پس هم افزایی، انسجام و یگانگی اقوام نه تنها تهدید نیست که فرصتی گرانبها و ارزشمند برای نیل به اهداف ملت و نظام مقدس جمهوری اسلامی است. تهدید آن جاست که عده ای خواسته یا ناخواسته بخواهند از پتانسیل قومیت ها برای رسیدن به مطامع خود بهره برداری کنند. هر چقدر اهداف کوچکتر و شخصی تر باشند، ابزارها هم خورد و خوردتر شده و چند پارگی بافت اجتماع به دنبال دارد… آرمانها، که والا و بزرگ اند، انسجام ملی و اتحاد ملت را پدید می آورند و تمایلات فردی شکاف اجتماعی را موجب می شوند.

قرن ها ست مردم ایلام ، با هر هویت متفاوت و یا مشترک با احترام و تکریم و ادب در صلح و آرامش و آسایش زندگی میکنند، در دردها و رنجها و شکستها و پیروزی ها و سختیها همراه و همگام و شریک هم اند. از لحاظ خویشاوندی به هم آمیخته و وصلتها ی مکرر بی توجه به خاستگاه ایل و تبار طرفین شکل گرفته و به مثابه یک کل، اجزاء همه، به هم در آمیخته و باهم و برای هم زندگی میکنند. بزرگ هر قوم، بزرگ قوم دیگری است و ارزشهای مشترک بیش از آن و محکم تر از آن است که اختلاف بعضی سلایق، کمترین آسیبی به آن رساند. چه بسیار اختلافات که با سرپنجه ی تدبیر بزرگان اقوام با تکیه بر ارزشهای ایلی به صلح و صفا و دوستی تبدیل شده. روا داری و الفت و مهر خط اصلی و قوام دهنده اتحاد و انسجام ایلات و اقوام بوده و هست و بر همگان است که این ارزش مانده به یادگار از نیاکانمان را از دست برد نا اهلان حفظ کنیم.

مدتهاست در فصل انتخابات، عده ای از کاندیداها به خاطر کسب رأی، خواسته یا ناخواسته متوسل به تعصبات قومی شده با ایجاد هیجان کاذب و دمیدن غرور ایلی و عشیرگی در جوانان پرشور و احساس، گاها مرزهای اخلاق و انصاف در نوردیده و خصوصا میراث مشترک گذشتگان و بزرگان اقوام را دست مایه خواستهای فردی و گروهی خود نموده، باعث انشقاق و اصطکاک ایلات و اقوام میشوند و پس از پیروزی یا شکست هر کس، تبعات آن به دامن افراد و اجتماع سرریز شده و موجب بسیاری از دلخوریها و احیانا بغض و کینه و نفرت می شود!

هیجان و شور انتخابات در حدی که باعث شور جمعی و هدایت جامعه برای تعیین سرنوشت خود باشد طبیعی و البته که لازم است اما اگر از حد اعتدال و انصاف خارج شود، نتیجه ی آن فارغ از این که چه کسی نماینده خواهد شد، جز سر خوردگی عدهای و ایجاد غرور کاذب در عده ای دیگر( که آن هم موقت و گذرا است )در پی ندارد و دود آن به چشم همگان خواهد رفت.

در اینجا نقش نخبگان و خصوصا شخص کاندیدا که دارای شخصیت کاریزماتیک و واجد نفوذ کلام و پتانسیل رهبری بخشی از اجتماع وابسته به خود را دارا هستند و در مرحله ی بعد نقش اطرافیان آنا ن( که البته اطرافیان نیز پیرو رفتار او هستند )در انشقاق صفوف مختلف مردم یا انسجام و وحدت آنان در نیل به کمالات، بسیار مهم و اساس آن را تشکیل میدهد.

عموم کاندیداهای نمایندگی در مجلس شورا ی اسلامی وخبرگان چه بخواهند و چه نخواهند باید بدانند در مقابل مردم، آینده مردم و تاریخ این مردم مسئول بوده و باید پاسخگو باشند. از ابتدای انقلاب اسلامی تا کنون ٩ دوره انتخابات برگزار شده و در

هیچ کدام از این دوره ها هیچکس تنها با اتکا به قوم و قبیله ی خود قادر به راهیابی به خانه ملت نشده و نخواهد شد. اما عموما در تمام دوره ها( با شدت یا ضعف )نتیجه ی آن و تقسیم برکات و حسنات و دستاوردهای انتخابات به عدل و انصاف توزیع نشده است. ما حصل این نگاه نابرابر در توزیع توجه و تکریم، ایجاد کدورت ها و رنجشها و سرخوردگی و پشیمانی و حسرت چیزی دیگر نبوده و اگر خدماتی بوده در سایه ی آن نگاه نابرابر دیده نشده است.! بهره گیری کاندیداها از پتانسیل قومیت ها و ایل و تبار به خودی خود مذموم نیست، مذمت مربوط به نوع بهره گیری است،مذمت آنجا است که کسی بخواهد با ایجاد تعصب صرف و سد کردن راه انتخاب از طریق پر رنگ کردن تعصبات قومی و منکوب کردن رقبا به دلیل “آن دیگری” و محدود کردن وابستگان ایلی به انتخاب تک گزینه ای، منافع خود را بر مصالح عام اجتماع ترجیح دهد. بدتر آنکه بعد از راه یابی به مجلس، اولویت توجه، در توزیع منابع قدرت و ثروت و مدیریت منحصر به اقربا باشد و سایر اقشار در رده های پایین اهمیت قرار داده شوند! حاصل چنین نگاه و تفکری جز ایجاد شکاف اجتماعی و پاشیدن بذر بی اعتمادی، رنجش و سرخوردگی چه می تواند باشد؟ مگر نه اینکه منتخب مردم، نماینده آحاد مردم( صرف نظر از اینکه به کی رای داده اند )در خانه ملت است و بر این تعهد، سوگند می خورد؟

نمایندگان سابق و ادوار گذشته و نیز آینده باید بدانند، آنچه هستند و آنچه دارند از مال و مکنت و جایگاه اجتماعی و سیاسی و مدیریتی… همه و همه مرهون آراء و اعتماد مردم( همه ی مردم از هر قوم و قبیله و زبان و مذهب )است و نه حاصل تعصبات ایلی قوم یا اقوامی خاص! باید بدانند چه بسیار از بزرگان همه اقوام و جوانانشان و نیز توده مردم با صرف هزینه های مادی و معنوی و حتی خرج از آبرو، آنان را به جایگاه رفیع نمایندگی ارتقاء داده و به خودی خود صاحب چنین منزلتی نشده اند. اکنون آنان هستند که به جامعه ی خود بدهکارند و هیچ حق ویژه ای نسبت به سایرین ندارند و به همین دلیل نمی توانند و نباید با توسل به بعضی رفتارها برای آنان تصمیم بگیرند. مردم به اندازه زحماتی که نمایندگانشان برای آنان کشیده اند، قدر دان آنها بوده و هستند( و نه بیشتر )و اکنون بر دوستان فرض است که بدون وعده و وعید و…. به مردم فرصت دهند که “انتخاب” کنند. گذشته ها از تلخ و شیرین و بد و خوب در منظر مردم و رای دهندگان است و احتیاجی به اصرار و ابرام در تزریق خوبیها نیست.

مهمترین وظیفه و شاید مقدسترین وظیفه کاندیداها این است که در کنار تبلیغ و معرفی خود، بیشتر از هر چیز دیگری در اتحاد و انسجام اجتماعی و ایجاد احساس یگانگی و پیوستگی و آرامش و همدلی( در عین رقابت انتخاباتی )و آزاد گذاشتن مردم در انتخاب اصلح( آنطور که خود مردم میخواهند )بکوشند و یادشان باشد و همه یادمان باشد که برای رسیدن به چنین روزهایی( مردم سالاری، انتخاب، و امنیت و آرامش )از چه رنجها، حرمانها و بر چه شطی از خون و شهادت گذر کرده ایم! و چه امانت بزرگی از شهیدان جاوید در نزد ما و در منظر ماست.

نتخاب نماینده مجلس شورای اسلامی وخبرگان از این بابت اهتمام خاصی دارد که به جهت "هست بودن" رای دهنده و یا شهروندان انتخاب می شود ، یعنی نماینده ای انتخابی از وجود مردم که بتواند در مجلس با اعتماد به نفس و شناخت کامل به موضوعات طرح شده در صحن مجلس ، همه جوانب آن را سنجیده و رای خود را اعلام نماید.

باید مردم نامزدها را بی خود و بی جهت و صرف دلایل فوق الذکر انتخاب ننموده و بی جهت نقش حامیان را نداشته و تصمیم اصلی خود را در انتخاب اصلح ترین به کار گیرند .

عرصه رقابت برای نامزدها آزاد و با اعلام قانونی زمان تبلیغات می توانند توانایی و گفتمان انقلابی خود را برای مردم آشکار نموده ،گرچه در بروز هرگونه وقایعی حضور پررنگ خود را تاکنون نشان داده اند و مردم با شناخت خود آن فرد اصلح را انتخاب نمایند.

امروزه مسئله قومی و و یا تعصبات در هر شهرستانی به معضلی تبدیل شده و وقتی که امروز نگاهها به صورت تعصبی و یا طایفه ای گردیده، سرنوشت تمام مردم آن شهرستان در دیدگاه طیف خاصی از آن مردم خلاصه می شود.

یک کلام ما باید برای نظر و رای خود همانند نظر و رای و اندیشه دیگران احترام نهیم و ثابت کنیم می توانیم یک شهروند مسئولیت پذیر با انتخاب اصلح ترین و بدور از هرگونه تعصبات و وابستگی ها باشیم و با رای خود که شاهد تاثیر تصمیمات آن ها در مجلس بر امورات روزمره خود هستیم ، آگاهانانه و با شناخت انتخاب کنیم.